Ξεκινώντας από το ότι το μέρισμα είναι το τμήμα των κερδών μιας εταιρείας που διανέμεται στους μετόχους της, στα χρηματιστήρια μπορούμε να χωρίσουμε τις επενδυτικές επιλογές σε τρεις κυρίως κατηγορίες:
Πρώτον, σε «μετοχές μερίσματος» (dividend stories), οι οποίες διακρίνονται για τις ικανοποιητικές χρηματικές διανομές προς τους κατόχους τους κάθε χρόνο, αλλά όχι και για τους προβλεπόμενους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης των οικονομικών τους επιδόσεων.
Δεύτερον, σε «μετοχές ανάπτυξης» (growth stories), οι οποίες συνήθως δεν διανέμουν μερίσματα, αλλά οι επενδυτές επιζητούν οφέλη από τους προσδοκώμενους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που θα σημειώσουν οι συγκεκριμένες εταιρείες και από τα κεφαλαιακά κέρδη που θα καρπωθούν οι ίδιοι όταν πουλήσουν τις μετοχές τους στο μέλλον. Για παράδειγμα, όταν πριν από χρόνια αγόραζε κάποιος μετοχές των σημερινών αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών, ελάχιστη σημασία έδινε στο αν αυτές διένειμαν τότε κάποιο μέρισμα, ή όχι. Απλά, οι μακροπρόθεσμοι κάτοχοί τους καρπώθηκαν απίστευτα κεφαλαιακά κέρδη, καθώς τις ρευστοποίησαν σε πολύ υψηλότερες τιμές απ’ ότι τις αγόρασαν.
Και τρίτον, σε μετοχές που συνδυάζουν σε κάποιο βαθμό τις προοπτικές ανάπτυξης και τη διανομή αρκετά ικανοποιητικών μερισμάτων.
Ένα «growth story» αφήνει περιθώρια για μεγάλες αποδόσεις, πλην, όμως, συνοδεύεται από αυξημένο επενδυτικό ρίσκο. Αντίθετα, ένα «dividend story» προσφέρει μια σειρά πλεονεκτημάτων στους κατόχους του, όπως ο μικρότερος βαθμός κινδύνου και η παροχή ρευστότητας μέσω των ετήσιων μερισμάτων, προκειμένου οι επενδυτές (τόσο οι ιδιώτες, όσο και οι θεσμικοί) είτε να καλύπτουν τρέχουσες ανάγκες τους, είτε να εκμεταλλεύονται πιθανές αγοραστικές ευκαιρίες που προκύπτουν κατά διαστήματα.
Πάντως, αν φύγουμε από την έννοια της μετοχής και περάσουμε στην έννοια του χαρτοφυλακίου, τότε σε ένα χαρτοφυλάκιο μπορούν να έχουν θέση και οι τρεις προαναφερθείσες κατηγορίες μετοχών, έτσι ώστε ο διαχειριστής του να επιτυγχάνει την επιθυμητή (γι’ αυτόν) σχέση κινδύνου και προσδοκώμενης απόδοσης, αλλά και τον επιθυμητό βαθμό ρευστότητας και ευελιξίας.
Μερισματική απόδοση
Αυτά που κυρίως εξετάζουμε σε μία μετοχή ως προς το μέρισμα είναι:
Πρώτον, η μερισματική απόδοση, η οποία προκύπτει από τον τύπο «(μέρισμα ανά μετοχή / τρέχουσα τιμή μετοχής) x 100. Όσο υψηλότερη είναι μια μερισματική απόδοση, τόσο ελκυστικότερη θεωρείται η αγορά μιας μετοχής, όταν οι υπόλοιποι παράγοντες διατηρούνται σταθεροί.
Δεύτερον, το πώς προβλέπεται να εξελιχθεί η πορεία του μερίσματος της ίδιας εταιρείας στο μέλλον. Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι επιχειρήσεις μοιράζουν στους μετόχους τους ένα σχετικά σταθερό ποσοστό των ετήσιων κερδών τους, άρα έχει μεγάλη σημασία το πώς θα κινηθεί μελλοντικά η οικονομική πορεία κάθε εταιρείας.
Τρίτον, το πώς συγκρίνεται η μερισματική απόδοση μιας επιχείρησης με τις μερισματικές αποδόσεις άλλων εταιρειών του ίδιου κλάδου, είτε ελληνικών, είτε ξένων.
Και τέταρτον, το πώς συγκρίνεται η μερισματική απόδοση μιας εταιρείας με τις αποδόσεις εναλλακτικών μορφών επενδύσεων, όπως για παράδειγμα των προθεσμιακών καταθέσεων, των δεκαετών κρατικών ομολόγων, των ενοικίων στα ακίνητα, κ.λπ..
Για παράδειγμα, με την τρέχουσα αποτίμηση του συνόλου των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο της Αθήνας να κυμαίνεται γύρω στα 110 με 115 δισ. ευρώ και τα προβλεπόμενα μερίσματα για το έτος 2025 να υπολογίζονται γύρω στα πέντε δισ. ευρώ, προκύπτει μια μέση προβλεπόμενη μερισματική απόδοση μεταξύ του 4,3% και του 4,5%. Την ίδια περίοδο, τα επιτόκια των τραπεζικών καταθέσεων υπολείπονται του 1%, η απόδοση των δεκαετών κρατικών ομολόγων είναι χαμηλότερη του 3,5% και η μικτή απόδοση ενοικίου (θα πρέπει να αφαιρεθούν φόροι, έξοδα διαχείρισης και συντήρησης, κ.λπ.) κυμαίνεται συνήθως μεταξύ του 4% και του 7,5% ανάλογα με το ακίνητο. Προφανώς, σε περίπτωση που η αγορά προσδοκά αύξηση εταιρικών κερδών και μερισμάτων στο μέλλον, τότε θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν χαμηλότερες μερισματικές αποδόσεις σε σχέση με την απόδοση των δεκαετών κρατικών τίτλων.
Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι το μέρισμα αποτελεί μόνο ένα τμήμα των κερδών της εταιρείας και όχι το σύνολο της «αμοιβής» του μετόχου, καθώς τα επανεπενδυθέντα κέρδη αποτελούν επίσης δική του περιουσία.
Φορολογική αντιμετώπιση
Για να υπάρξουν σωστές συγκρίσεις, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και η φορολογική αντιμετώπιση κάθε κατηγορίας επένδυσης. Έτσι:
- Στο χρηματιστήριο η διανομή μερισμάτων φορολογείται με συντελεστή 5%, ενώ η χρηματική διανομή μέσω επιστροφής κεφαλαίου είναι αφορολόγητη.
- Οι τόκοι των τραπεζών φορολογούνται με 15%.
- Οι τόκοι των εταιρικών ομολόγων που διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο της Αθήνας θα επιβαρύνονται στο εξής με 5% (θέμα χρόνου να ψηφιστεί η αποκλιμάκωση του συντελεστή από το 15% στο 5%).
- Ο συντελεστής φορολόγησης των κρατικών τίτλων είναι μηδενικός.
- Στα «καθαρά έσοδα» από ενοίκια (υπάρχουν και άλλοι φόροι που επιβάλλονται στα ακίνητα) ο φορολογικός συντελεστής είναι 15% για ποσά έως 12.000 ευρώ, 35% για ποσά μεταξύ 12.000 και 35.000 ευρώ και 45% για υψηλότερα ποσά.
Το άρθο δημοσιεύτηκε απο: eforologia.gr
